Loslaten; Het verwerken van je emoties en gedachtes

Auteur: Indira van Asperen

Paar weken geleden las ik een boek (een summary eigelijk) en het ging over ‘letting go’ kortom ‘loslaten’. Persoonlijk denk ik dat iedereen weleens in het leven met dat onderwerp heeft rondgelopen. Hoewel ik het niet wilt toegeven, heb ik lang last gehad om iets los te kunnen laten. Ik heb aan mijn vrienden en familie gevraagd naar hun mening en kennis…

Voordat ik naar de persoonlijke ervaringen gaat, vertel ik eerst waarom ik precies dit onderwerp hebt gekozen. Mogelijk omdat ik een boek hebt gelezen, of omdat ik zelf met iets in de knoop zat. Graag had ik gewild dat het kwam door het boek, maar toch was het mijn eigen probleem. Al een hele tijd zat ik met iets in de knoop. Het maakte niet uit wat ik deed, of wat ik probeerde… ik kon het niet ‘loslaten’. Van video’s op youtube te hebben beluisterd en artikelen te hebben gelezen, niets bleek te werken.

De avond kwam nabij, ik pakte mijn telefoon en begon te typen. Niet verwacht en niet bij stilgestaan dat ik überhaupt een reactie zou gaan krijgen, maar daar kwamen ze. Vrienden en kennissen (zelfs sommige die ik pas net kende) met de mooiste antwoorden die ik maar kon krijgen. Hoe dankbaar ik ben voor deze mensen, want ondanks jullie waarschijnlijk niet wisten dat ik dit eigelijk schreef voor mezelf. Ben ik toch zeker maar waar veel verder gekomen dan dat ik op dat moment was.

Na een tijd hebben stil gezeten met de gedachte of ik dit voor me zelf zou gaan houden, of dat ik dit juist zou gaan delen met mijn mede mens had ik toch besloten dat ik mijn mensen kon helpen. Al was het maar een iemand, ik zeg namelijk altijd. Één iemand kan al het verschil maken!

Voordat ik begin met die al te mooie ervaringen wil ik melden dat deze anoniem zijn. En hierbij mijn persoonlijke top 3!

  1. Een super wijze call die ik tot nu toe had gehad! Dus wat is er mij verteld? ‘’Eigelijk is het niet zo zeer loslaten, maar meer je gedachten en gevoelens verwerken’’ In dit gesprek is er tegen mij een best persoonlijk verhaal verteld. Hoe meer ik er over na hebt gedacht, hoe meer ik er achter kwam dat ik mijn gevoelens moest verwerken en begrijpen. Precies zoals dit tegen mij is verteld toen.— Anoniem
  2. Dit was te goed om niet te delen met jullie. ‘’ Ik gebruik veel manieren. Ik heb veel te verwerken gehad. Nog steeds overdenk ik, te veel stress kip gehalte XD. Door de jaren heen heb ik geleerd dat elke uiting goed kan zijn, het belangrijkste is; geef nooit op en neem je tijd! Persoonlijk ben ik altijd wel een open persoon geweest. Opkroppen werkt compleet desastreus. Ik schaam mijzelf niet, ik vraag om hulp bij vrienden en familie. Ik lees en teken graag, maar zelfs muziek en even een nachtje uitgaan werkt zeker ook heel goed. Voor mij werkte voor zware dingen afleiding juist heel goed! Samen met je vrienden even lachen. En tuurlijk werkt niks 100 procent, ook ik heb mijn dagen dat ik me boos voel en boos bent op heel de wereld. De hoop op willen geven en in een klein donker hoekje willen gaan zitten huilen… het zal altijd vallen en opstaan blijven. Door mijn methodes leer ik mezelf beter kennen, en leer ik dus ook sneller mijn ‘fighting’ spirit terug te vinden’’ — Anoniem
  3. ‘’ Ik heb geleerd om mezelf de vraag te stellen. Heb ik hier controle over? Zo nee? Laat het dan gaan.. Dingen zoals het weer of het verleden. Je hebt er geen controle over, waarom zou jij je er dus aan vast houden. Let it go and find your inner peace. Want dat is uiteindelijk waar je wel jouw controle over hebt. — Anoniem

Nu breidt ik er toch een eindje aan. Ook al vind ik het geweldig om dit allemaal te mogen delen, ik hoop dat er iemand hier wat aan hebt gehad. Het verwerken van je gevoelens en gedachtes kan lang duren. Ik weet er zelf natuurlijk ook wat van af. Het komt als een blok terug, maar vergeet nooit je moed en dat alles op zijn tijd goed zal komen!

Bedankt voor iedereen die mij heeft geschreven, wat zijn jullie moedig om dit te delen! Take care, en ik zie jullie snel bij een andere blog!

— Indira Chiara